मला ओबामा भाऊला दोनच गोष्टी(फक्त!) सांगायच्या आहेत...... >:)< १)राष्ट्रं उभी रहाण्यासाठी लिंकन सारखी चारित्र्यसंपन्न माणसं, बुद्धीजीवी वर्गाला संरक्षण आणि शस्त्रांच्या व्यवसायातून उभा"न" राहिलेला पैसा लागत असतो..२)आणि दुसरे महत्वाचे- हॅम्बर्गर आणि कॅन पॅक्ड जंक फूड पेक्षा अन्नपूर्णेप्रती कॄतज्ञता व्यक्त करुन खाणे जास्त बलदायी!

राष्ट्राची उभारणी असो अथवा उत्तम रेसिपीज ची निर्मीती "इथे कॉस्ट पेक्षा व्हॅल्यू चे महत्व जास्त आहे". ज्या राष्ट्रात कॉस्टली सर्व मिळते पण व्हॅल्यू हरवत जाते तिथे अराजकाची नांदी असते तर ज्या स्वयंपाकघरात कॉस्टली वस्तूंची रेलचेल असते पण आस्थेचा व्हॅल्यू ऍडेड पॅक नसतो तिथे चव नाही..ओऽऽ.केऽऽ. निघतो पट्कन ..आमचे काका इलेक्षन टुर संपवून "मॅक्केन काकूंकडचा फराळ" घेउन येताहेत अस्से कळाले..! :D अमेरिकेत तुळशीच्या लग्नाला काय बरं म्हणत असतील? डिड यू नो धिस?????????????

मा.सो.पं.त.बबडू(टीप-मा.सो.पं.त. हे मानसोपचार तज्ज्ञ चे लघूलेखन, मराठीत शॉर्ट फ़ॉर्म) कडे फराळासाठी गेलो होतो. अजून तुळशीचे लग्न व्हावयाचे असल्यामुळे मी आप्तेष्टांना फराळ आणि आत्मीयता यांचे स्मरण करून देत असतो. >:))))))))< ..... बबड्यानं प्रेमानं विचारलं, तू काय खाणार? चकली? चिवडा?? लाडू??? गुलाबजाम ????अनारसे????? .... I was cherished , you know ssssssss !!!!!! मी त्याला म्हणालो, हे सर्व पदार्थ "एकानंतर एक" किंवा "एकासोबत एक" !!!!!!!!!!असोऽऽऽ! !!!! मी हे सर्व पदार्थ खाणार म्हटल्यावर बबड्या किंचाळून म्हणाला :x ..... I am sorry to say this but तुला "मल्टीपल रेसीपी सिंड्रोम झालाय".. मी चकीत झालो .. :O .... म्ह्टलं well ... मित्राऽऽ तू फराळाला दे अथवा न दे, जे म्हणतोय ते लक्षपूर्वक ऐक.. साहित्य नवरसांच्या वैविध्यातून जन्माला येतं, संगीत सप्तस्वरांच्या वैविध्यातून अवतरतं तसंच जीवन विविधांगी नातेसंबंधांच्या भावानुभवातून विणलं जातं.. पदार्थ कितीही चांगला झाला तरी मिठाशिवाय अळणी तसंच जीवन कितीही समॄद्ध असले तरी अनपेक्षितपणे भेटणारी वेदना त्याला भावसमृद्ध करते.. मोठेपणाची ही लक्तरं फेकून दे आणि भेट मित्रांना..ऑनलाईन नाही, तर घरी जाउन.. एकेक व्यक्ती एकेक पुस्तक आहे.. युंग, फ़्राईड पेक्षा जास्त प्रगल्भ आणि सोऽऽप्पं! आणि हो, त्यांच्या सोबत थोडा थोडा फराळ पण कर.. :)

माझा एक मित्र विद्रोही आणि पुरोगामी साहित्यिक आहे. शिरा, श्रीखंड, पुरणपोळी इत्यादि बुरसट आणि जुनाट आवडीनिवडी असणारे लोक यांच्या उद्धाराविषयी तो कळकळीने बोलत असतो. बदामाची भजी, कोबीचा शिरा, याचे त्याने बायकोसाठी एक वर्कशॉप सुद्धा घेतले. जीवन जर एक आव्हान असेल तर जेवण सुद्धा आव्हान असले पाहिजे असे त्याने मला एकदा ठणकाउन सांगितले होते. त्याचे पुरोगामी विचार मी शांतपणे(दुसरे काय करणार?) ऐकत असताना वहिनींनी फराळाची डिश समोर आणली.आता तो कितीही आणि काहीही बोलला तरी चालेल..(तुळशीच्या लग्नापर्यंत चालतो फ़राळ याची पुन्हा आठवण करुन देतो..असोऽऽऽ) वहीनी रिलायन्स मध्ये कामाला आणि लाडू आणि चिवडा "इकॉनॉमी पॅक"चा?? How interesting na sss .खरं तर यांनी हो तो बिग होऽऽऽ असं म्हटलं पाहिजे.. असोऽऽऽ आर्थिक मंदी कडे दुर्लक्ष करुन ..आपल्याला फक्त फराळाशी देणे घेणे.. बाकी गोष्टी द्याव्या सोडून हेच बरे! धीरुभाईचं पर्सुएशन ऑफ़ गोल्स इन पिरिअड ऑफ ऍडव्हर्सिटीज" हे मी काय विसरलो नऽऽई... त्या गोल लाडूचं पर्सुएशन आर्थिक मंदीचं सावट असलेल्या फराळात सॉरी..काळात करणे आवश्यक असे स्वतःशीच म्हणत मी "करलो फराळ मुठ्ठी में असंच काहीतरी म्हणालो !"..

लीमन ब्रदर्सकडून न्यू.श.नि. बंडूस {टीप- न्यू.श.नि. म्हणजे न्यूयॉर्क शहर (अ)निवासी} जितक्या अपेक्षा होत्या त्यापेक्षा अधिक अपेक्षांचे निरागस ओझे घेऊन मी शिरुकाकांच्या घरी फराळास गेलो. (तुळशीच्या लग्नापर्यंत फराळ चालत असतो हे आपल्या माहितीस्तव)....पण माझा न्यू.श.नि.बंड्यापेक्षा अधिकच अन फार्फार भ्रमनिरास झाला. :((((( ...... आर्थिक मंदीत फराळाचा इंडेक्स एका प्लेटवरून चक्क एका इवल्याश्या लाडवावर यावा?????????? काय हे दिवस :(((((( असोऽऽऽ.... पण अश्या गोष्टींकडे मी लक्ष देत नाही ..शेवटी "ज्याचा त्याचा....." असतो ना! नशीबातला लिहिलेला तो लाडू खाता खाता, मला न्यू.श.नि. प्रमाणेच घराची ओढ लागली.. माझी गॄहलक्ष्मी "चीन"प्रमाणे फराळाची मोठ्ठी उत्पादक असून मी "अमेरिके"प्रमाणे मोठ्ठा कंज्युमर आहे! पण कच्च्या मालावरील वाढता खर्च पहाता खरोखर्च मी पण ओबामा प्रमाणे अनेक इच्छा बाजूला ठेवून दिल्या!असोऽऽ वित्तीय वर्षाच्या शेवटच्या तिमाहीत चांगले पदार्थ खायला मिळतील असे एका इ-दीवाळी अंकात इ-भविष्य वाचले आहे.. तोपर्यंत स्टॉक कडे लक्ष देतो.. हॅप्पी फराळ !!!